Enthousiaste tegelwippers

Het enthousiasme spat er vanaf! In de tuin met Tuintje d’r Bij!

Wat was ik blij verrast en werd ik zelf erg enthousiast bij het bezoek van de tuin van Marieke en Bart. Een kleine, verstopte oase dichtbij het centrum van Vught.
Marieke was in het najaar van 2025 de eerste die een aanvraag deed voor Tuintje d’r Bij. Sylvia ging op bezoek en doet verslag van hun ervaringen.

Met de waardebon van Tuintje d’r Bij hebben ze een mooie haag aangeplant. De haag die er stond bestond volledig uit taxus. Nu staan er een krentenboom, hulst, liguster, mispels en een den! De laagbegroeiing gaat Marieke zelf opkweken uit zaad.

Bart en Marieke hebben allebei de kunstacademie gevolgd en dat zie je overal terug. In hun huis, tuin en atelier. Ze woonden eerst in ’s-Hertogenbosch waar ze een leuke, maar een te kleine tuin hadden. Ze hebben er ook een tijdje een volkstuin gehad tot ze kinderen kregen en het te veel werk werd. Toen ze zo’n drie jaar geleden het huis in Vught gingen bezichtigen, met de hoeveelheid grond ernaast en een dubbele garage, zagen ze meteen de potentie die het had.

Er moest veel gebeuren buiten. Alles was namelijk bestraat. De vorige eigenaar gebruikte de grond naast het huis als parkeerplaats. Marieke had geen ervaring met het aanleggen van een tuin en besloot het voor haar wat overzichtelijker te maken door de buitenruimte te verdelen in vier tuinen. Een voor- en een achtertuin, zijtuin en moestuin.

De achtertuin werd een kruidentuin. Daarin staan o.a. rozemarijn, tijm, wilde marjolein, salie en kerriekruid. Het pronkstuk is de appelboom. Je loopt zo vanuit de keuken de tuin in om verse kruiden te plukken voor in het eten.

De grote ruimte aan de zijkant van het huis werd verdeeld in een natuurlijke tuin en een moestuin. In de natuurlijke tuin staan vooral inheemse soorten. Planten krijgen daar de kans om te verwilderen. Vooral in hun gemengd veldje gras en bloemen dat de gehele zomer zorgt voor een afwisselende bloei. Margrieten, duizendblad en pimpernel wisselen elkaar daar af. Bart en Marieke hebben er ook veel bomen geplant. Er staan o.a. een berk, meidoorn, wilde kardinaalsmuts, lijsterbes en een veldesdoorn. Voor het aanplanten van de bomen en struiken hebben ze bomengrond laten komen en zwarte grond. Maar Marieke heeft ook gelet op welke bomen het goed zouden kunnen doen op het type grond in hun tuin. Ze ontdekt elk seizoen wel een nieuw aangewaaid plantje tussen de boompjes. Wieden doet ze daar nauwelijks. Het enige wat ze doet is in de gaten houden dat de tuin niet overgenomen wordt door één soort.

De moestuin is verdeeld in een mooi patroon van paden en vakken. De paden zijn aangelegd met de stenen die er al lagen. Zo proberen Bart en Marieke zo veel mogelijk materialen te hergebruiken. Ook daar staan een aantal bomen. Je vindt er een amandelboom, twee laagstam perenbomen en een vijg. De helft van deze tuin is gevuld met fruitstruiken zoals rode bes, honingbes, braam en framboos. De andere helft van de tuin vullen ze elk seizoen met groenten die ze zelf opkweken in hun kas. In de moestuin is ook een plek gecreëerd waar van tuinafval compost gemaakt wordt. Alles dat uit de tuin komt gaat ook weer terug de tuin in. Ze proberen de grond zo gezond mogelijk te houden door te mulchen en vooral niet te spitten.

Marieke maakte bij toeval kennis met de bomenactie van KANT toen ze net even een boodschap ging doen en er voor de winkel door KANT geflyerd werd over de actie. Zo kon ze voor weinig geld een veldesdoorn van een paar jaren oud kopen en kreeg ze een laagstam perenboompje cadeau.

Wat eerst een donkere garage was met een olie besmeurde vloer, is nu een fijn en licht atelier waar Bart en Marieke in werken. Vanuit het atelier kijk je zo de tuin in. Marieke is van beroep illustrator van o.a. kinderboeken bij verschillende uitgeverijen. Kijk maar eens op haar website lepetitstudio.nl.  En Bart heeft als hobby houtbewerking. Hij snijdt van gevonden hout lepels, bekers en krimppotjes. Ook vlecht hij graag mandjes van grassen en riet en maakt hij houten krukjes en tafeltjes van boomschijven en takken. Bart is van plan om in de moestuin een aantal verschillende soorten gras te zetten die geschikt zijn voor vlechtwerk. Beiden houden ze van natuurlijke materialen. Zo hebben ze bijvoorbeeld ook de inheemse plant wouw opgekweekt om er pigment uit te onttrekken. Vroeger werd deze plant gebruikt om wol mee te verven. De wouw heeft zich inmiddels in de natuurlijke tuin uitgezaaid. De plant geeft een prachtig gele kleurstof.

Onlangs hebben ze tussen het atelier en het huis een grote kas laten bouwen. Op deze manier verbindt de kas het atelier en het huis. Het is een ruimte die zowel gebruikt wordt voor het opkweken van planten als een plek waar Bart met hout en gras bezig kan zijn. Wanneer de zon op de kas schijnt wordt het er in het voorjaar en in het najaar lekker warm. Deze warmte wordt benut door de deuren van het atelier open te slaan en de warmte binnen te laten komen. Zo hoeft de verwarming wat minder lang aan. Het plan is om in het woonhuis ook een deur naar de kas te plaatsen zodat de warmte van de kas optimaal benut kan worden. Over alles is goed nagedacht.

De tuinen zijn veel werk maar geven ook veel voldoening. Elk seizoen zien ze hoe het groen zich ontwikkeld en waar ze eventueel moeten bijsturen. De tuin is continu in beweging. Vooral nu nog omdat de tuin nog jong is en alle planten zich nog moeten nestelen. De kunst is om niet te veel te willen doen en vooral niet te veel te willen opruimen. Planten hebben tijd nodig. Observeren en ingrijpen en voor de rest vooral lekker laten doen zeggen ze beiden. Wanneer ze iets niet weten gaan ze erover lezen. Zo hebben ze al veel geleerd over inheemse soorten, snoeien, aanplanten, mulchen en opkweken. Elke dag weten ze een beetje meer.

Bart en Marieke merken ook dat het vogelbezoek in hun tuin veranderd is. Eerst waren er voornamelijk kauwen en duiven. Nu zijn het ook musjes, meesjes en merels die de tuin bezoeken. Ze zien ook veel hommels, bijen en zelfs een paar vlinders.

Ongedierte proberen ze op een natuurlijke manier te bestrijden. Rommelhoekjes voor insecten hier en daar. Een lieveheersbeestjes hotel, potjes met stro voor oorwurmen. Het beste is dat de tuin zelf een natuurlijk evenwicht bereikt dan het te forceren met pesticiden.

Voor planten in potten gebruikt Marieke olla’s. Dat zijn ongeglazuurde aardewerken potten met een deksel. Zo’n Olla graaf je in naast de plant. De bovenkant met deksel steekt nog net boven de grond uit. Wanneer je deze vult met regenwater geeft het broze aardewerk het water langzaam af aan de grond. Handig voor als je een weekje op vakantie gaat.

Regen vangen Bart en Marieke op in een waterton. Marieke zou naast de waterton ook nog wel ergens een kleine vijver willen hebben. Wie weet komt dat er nog.

Dan rest alleen de voortuin nog! Die is nog een puinhoop. Wel staan er al een esdoorn, een wilg en een hazelaar. Voor deze tuin moet verder nog een plan gemaakt worden. Wie weet doet Marieke de volgende keer mee aan de tuinontwerp cursus die KANT aanbiedt. Voor nu zit deze al weer vol en is er zelfs een wachtlijst. We zien dat er veel jonge mensen zich aanmelden en dat de cursus populair is. Daar zijn we heel blij mee!

Sylvia Dangé